Tilburg Road Runners

Tilburg Road Runners, afgekort TRR, is een wegatletiekvereniging voor de echte wegatletiek maar ook de triatlon- en duatlonsport. We zijn een open vereniging voor alle niveaus, van beginners tot snelle wedstrijdlopers!

TRR is uniek in de diverse trainingen die we bieden in het bos, op de atletiekbaan en op de weg. Bij de gevarieerde trainingen, uiteraard met verantwoorde begeleiding, staat kwaliteit hoog in het vaandel. TRR, met inmiddels ruim 600 leden, verzorgt trainingen maar ook wedstrijden zoals de Bosloop en de Kruikenloop. We bewijzen bij elke training en wedstrijd dat prestaties samengaan met gezelligheid.

Altijd al willen hardlopen? Is het er nooit van gekomen? Kom dan eens vrijblijvend naar een training.
Clubnieuws
Zoals het er nu uitziet gaat de baantraining van dinsdag 17-01-2017 waarschijnlijk niet door.
Mocht vanavond blijken dat door vorst het onverantwoord is om op de baan te lopen zullen de trainers een alternatieve training over de weg verzorgen. (Bij lopen op de weg is een reflectiehesje verplicht!)

Luuk Maas wint in Kerkrade

16 januari 2017
KERKRADE - Een heel sterk deelnemersveld stond aan de start bij de zware AbdijCross. Luuk Maas liep hier zijn eerste grote wedstrijd en won bij de junioren A.







Losse Veter heeft Luuk na afloop geïnterviewd.
TILBURG - Onder leiding van Ton Rosenberg (vanaf Tilburg-Zuid) en Harrie Wijnans (vanaf Reeshof) zijn vele hardlopers zondag begonnen met een duurloop van 1.5 uur aan hun trainingschema voor de marathon Tilburg. Het haalde zelf de publiciteit bij het Brabants Dagblad (zie foto).
Inschrijven is nog mogelijk!
Kijk voor alle informatie op "Samen trainen voor de Marathon Tilburg 2017".

Ingezonden
Naam: Sara van Grunsven
Woonplaats: Tilburg
Beroep of opleiding: Sint-Lucas Boxtel, opleiding Glas-in-lood

Sinds wanneer ben je lid van TRR en hoe ben je in aanraking gekomen met onze vereniging?
Ik ben lid sinds 2010. Mijn moeder werkt met Marion Kindt die ook een trainster is bij de Tilburg Road Runners. Ik wilde graag in de zomer-winterstop iets aan mijn conditie doen voor de hockey, maar ik vond het zo leuk dat ik het hele jaar ging lopen. En sinds kort loop ik wedstrijden.

In welke loopgroep train je?
Ik heb op dit moment verschillende trainingsmogelijkheden. Maar over het algemeen train ik dinsdags en donderdags bij Ad van den Berk, woensdag en zondag bij Greg van Hest en zaterdag duurloop met Arie Verhoeven en Kees Verhoeven.

Waar moet een goede trainer aan voldoen?
Ik vind dat een trainer moet weten hoe je loopt en wat je kunt zodat je het maximale kunt halen.

Heb je zelf een trainingsrondje dat je andere leden kunt aanraden?
Ik heb geen vaste ronden. Maar de rondjes in de Oude Warande vind ik altijd fijn.

Wat is je favoriete loopwedstrijd en waarom?
Dat weet ik nog niet, omdat ik pas net wedstrijden ben gaan lopen.

Op welke prestatie ben je het meest trots?
Een paar weken terug ben ik tweede geworden tijdens de Warandeloop, en toen heb ik heerlijk gelopen!

Heb je wel eens blessures gehad en hoe ging je daar mee om?
Gelukkig niet!

Waar zou je nog eens goed voor willen gaan trainen?
Ik wil niet per sé trainen voor een bepaalde wedstrijd, maar ik wil als het crossseizoen afgelopen is op de 5 km wedstrijden goede tijden neerzetten.

Welke vaste rituelen heb je voor een wedstrijd?
Allereerst heb ik laatst aan Loes Verstappen gevraagd wat ze at voor een wedstrijd, omdat ik er erg mee aan het stoeien was. En zij vertelde dat ze 2 boterhammen met honing en banaan eet en dat doe ik op dit moment ook. En verder een dag van tevoren veel water drinken.

Welke andere hobby’s heb je naast het lopen?
Ik hockey ook nog in de Dames, en verder loop ik dit hele jaar stage voor school. Op dit moment 3 dagen in Hilversum en 2 dagen in Vught, en vanaf februari 5 dagen in Tilburg en dat is erg handig voor het sporten.

Ik geef de muis door aan...
Peggy van Lee, omdat zij mij veel heeft geholpen met mijn eerste wedstrijden.

Ik ben in september begonnen met de opleiding looptrainer 3 voor de TRR. Om die af te kunnen ronden moet ik een portfolio indienen bij de Atletiekunie. De analyse van de loopgroep is daar een onderdeel van en daarvoor vraag ik de medewerking van de lopers in de middengroep van Hans Markus die dinsdags op de baan trainen. Met deze groep mag ik enkele trainingen verzorgen en mijn examen doen. Harrie Wijnans zal mij daarin begeleiden. Hieronder de link naar een enquête die ik heb samengesteld om de analyse te kunnen maken. Alvast bedankt voor jullie medewerking.

Ik wilde de marathon lopen,maar alleen die van New York. Drie jaar geleden ging ik trouwen en mijn man werd 50 jaar. Als huwelijksreis gingen we naar New York zodat hij de marathon kon lopen. We gingen met Krooder Reizen. Ik had toen een langdurige knie blessure. Ik heb toen wel "the dash to the finish line" 5km gelopen. Na verschillende therapeuten en zelfs een orthopeed die zei dat ik maar moest gaan fietsen omdat ik geen lopers figuur had bleef de droom : als ik 50 word loop ik ook de New York city marathon.

Het voortraject
Vorig jaar maart (2015) was ik opnieuw begonnen met start to run, na eindelijk een cesartherapeute gevonden te hebben die me geholpen heeft om weer te kunnen hardlopen. In september vorig jaar kon ik de 5km van de Tilburg Ten Miles lopen. Eind september vorig jaar viel mijn sprookjes huwelijk in duigen, hij had een ander. Veel verdriet en weinig zelfvertrouwen. Maar ik kon weer wel hardlopen. Niet super hard maar dat maakte me niet uit. Ik kon lopen en mijn hoofd leeg maken. Ik kreeg leuke vrienden en vriendinnen waar ik samen mee kon lopen, maar vond het soms ook heerlijk om alleen te lopen. De afstanden werden groter. Ik zou in 2016 50 jaar worden dus dan zou mijn droom uit moeten komen. Maar ja was dat nu nog haalbaar? De scheiding had ik aangevraagd, maar ik kon nog wel tijdelijk in het huis blijven wonen. Het lopen hielp me echt. In december ging ik de bruggenloop in Rotterdam doen. Geweldig al die bruggen, de lichten van de "grote"  stad. Ach ja de New York city marathon..... In januari was er bij Runshop Greg van Hest weer een bijeenkomst over de marathon (in het bijzonder de marathon van New York city).  In maart liep ik mijn eerste halve marathon. Dus in 1 jaar van amper kunnen lopen naar een halve marathon. Ik was al super trots op mezelf. Oké het ging niet super snel maar dat was m'n doel ook niet. Het ging mij meer om de afstand te vergroten. Oké nu doorpakken naar de marathon. Het is haalbaar. Financieel? Ja, ik kan kiezen voor een duur bankstel of de ervaring en levenslange herinnering aan DE marathon. Ik kies voor het laatste. Ik ging door met trainen en had weer contact met Krooder, nu marathonworld. Er waren nog plaatsen vrij. Ik besloot om de knoop door te hakken en schreef mezelf in. O my god I'm going to run a marathon.  Er zou verder niemand met mij meegaan. Daarom vond ik het ook wel een fijn idee om met marathonworld te gaan. 

Dus doortrainen, afstanden worden groter, tijden worden langer. Soms fietste er iemand met me mee, soms liep er een vriendin mee, soms één op de fiets en één lopend en halverwege wisselen. Heel af en toe liep ik ook afstanden alleen. Oefenen met gelletje nemen. Tussendoor natuurlijk ook nog gewoon werken, waar het ook heel druk was, op zoek naar nieuwe woonruimte, ruzies door de scheiding, spullen inpakken, verjaardag vieren (je wordt tenslotte maar 1x 50 jaar), appartementen bezichtigen en ééntje kopen, nog meer spullen pakken, verhuizen, zorgen dat de spullen voor New York apart blijven, en doortrainen. Dat alles had wel een kleine blessure tot gevolg. Ik kreeg last van m'n linker kuit. Wat extra rust gehouden de laatste week. Maar ja als je in die week ook nog moet verhuizen valt die rust wel een beetje in het water. 1 November moest ik m'n huis uit zijn want dan wilde m'n ex er weer in en 3 november vertrek naar New York. Hectisch!
 
Vertrek naar New York
Maar daar was de dag van vertrek! Mijn zus met haar vriend brachten mij naar Schiphol. Bij aankomst bleek de vlucht geannuleerd te zijn. Oeps wat nu, bij de balie waren Ad van Hest samen met zijn vrouw en hun zoon Greg met vrouw Femke en hun dochters. Ad regelde de begeleiding voor de reis. We kregen verschillende opties te horen. We zouden in ieder geval later aan komen dan met de originele vlucht, maar ja niets aan te doen. Het werd geregeld. Ik vloog samen met Ad van Hest via Frankfurt naar Newark New York. De rest van familie van Hest kwam later via Frankfurt en de andere reizigers kwamen weer met andere vluchten naar New York. In New York stond Ingrid van den Boomen van marathonworld ons al op te wachten. Op naar het hotel. Ah New York, geweldige stad, skyline. Het voelde goed. Hier zou ik een nieuwe start maken in mijn leven.
Hotel ingecheckt en naar de kamer. 3 jaar geleden zaten we in het Hudson hotel (mooi hotel, kleine kamers) nu zat ik in het Holiday Inn (iets verouderd maar ruimere kamers). Vrijdag ochtend hadden we een training in Central Park. Daar zijn ze al druk bezig, de finish staat al, tribunes worden gebouwd. Je voelt al een gezonde en gezellige spanning. Onder leiding van Greg en Femke van Hest zijn we door het park naar de ingang bij 5tv Avenue gegaan, daar waar de marathon ook het park in komt, van die plek zijn we in eigen tempo de laatste 4 km's van het parcours gaan lopen tot aan de finishline. Aan het einde van de middag zijn we met andere deelnemers naar de Jacob Javits Convention Center gewandeld om onze startnummers te halen. Gigantische hal, nummer halen, shirt halen en daarna de "winkeltjes" langs. Eerst bij Asics, de hoofd sponsor, super gave dingen natuurlijk en daarna bij allerlei andere producten. 's Avonds was er een parade, de officiële opening van het marathon weekeind, met vuurwerk maar we waren helaas iets te laat terug om dat mee te maken. 
Zaterdags rustig aan doen. Er is dan dus voor de fanatiekelingen een 5 km loop met dezelfde finish als de marathon, maar die heb ik nu niet meegelopen. We hadden nog een bike tour s-middags onder leiding van Ad van Hest. We kwamen langs en over een aantal geweldige bruggen waaronder de Brooklyn Bridge (mijn favoriete brug) en langs Battery park. Een fantastische fietstocht! 's Avonds de pasta party, heel gezellig, met alle nationaliteiten bij elkaar. Zo leer je nog wat meelopers kennen. Alles klaar gelegd voor de ochtend en op tijd naar bed. Proberen wat te slapen, maar in ieder geval rusten.

New York City Marathon 2016
Om 5.30 uur vertrekt de bus naar Staten Island, Ford Wadsworth. Zo vroeg omdat de toegangswegen afgesloten worden om 6.45 uur. Door de controle post, naar de verschillende start vakken. Ik moest naar groen. Er staan daar overal kraampjes met van alles te krijgen, bagels, yoghurt, drinken en rijen toiletcabines. Geweldig, de tijd dat je moet wachten voordat je naar de echte startvakken (waves) gaat vliegt voorbij. Ik had geluk, het was schitterend weer, niet super koud alleen iets of wat wind. Ik had oude kleren en schoenen aan, die heb ik voor de start uit gedaan en daar gelaten voor het goede doel. Het symboliseerde voor mij een aantal problemen die ik daar achter liet om aan de start met mijn nieuwe leven te starten.
Het volkslied wordt gezongen. Kanonschot en we gaan. Helaas loopt de groene wave onder langs. De verrazano narrows bridge (3,5 km) heeft 2 verdiepingen, de oranje en blauwe waves lopen boven langs en de groene dus eronder. Het waaide hard, mijn adem werd soms afgesneden, mijn pet waaide bijna van mijn hoofd. Maar wat een ervaring, de skyline van Manhattan, de helikopters. Foto maken en weer doorlopen. Dan kom ik Brooklyn binnen. Het publiek roept je toe, ik hoor continu mijn naam . Een grote lach op mijn gezicht, kippenvel, dit is geweldig. Continu blijf ik mijn naam horen, maakt niet uit of je hard of langzaam gaat.
Na ruim 20 kilometer komt de tweede brug, de Pulaski Bridge. Ineens ligt er een man op de grond. De ambulance is er, maar het ambulancepersoneel kan er op het begin niet door maar er wordt uiteindelijk plek gemaakt. Ik stop. De man beweegt niet. Ik schrik hier erg van, maar ik loop weer verder. Toch heeft deze stop me geraakt. Mijn kuit gaat toch opspelen. Maar het publiek langs de kant blijft roepen. Keep on running! Go go go! Looking good Linda! Oké volhouden. Ik moet af en toe wel wandelen. Regelmatig een gelletje nemen en drinken bij de posten. Toch heeft die stop me geraakt.
We zijn in Queens en lopen naar de Queensboro bridge, het 25 km punt. Schitterend uitzicht op Manhattan. Oef het gaat moeizaam omhoog. Naar beneden als een rollende bal. Nou oké iets langzamer. Op de brug was het stil, daar staat geen publiek. Maar dan kom je eraf, draait naar links, yeah publiek, schreeuwende menigte, geweldig, wat voel je je dan speciaal. Kippenvel. Nog een bocht naar links, onder de brug door, een film ploeg en daarachter staan ze, meet & greet Holland supporters van marathonworld. Zo blij om ze te zien. Hoe het gaat? Pijn in mijn linker kuit, moet regelmatig wandelen. Het is zwaar maar zo ontzettend gaaf. Ik ga weer verder en de First avenue van Manhattan in. Heuveltje op heuveltje af. Ik haal mensen in en word ook weer ingehaald. Maar ik blijf gaan, dat roept het publiek aan de kant me ook toe. Blijf lachen. Dan gaan we de Willis Avenue Bridge over, de Bronx. Super, de mensen zijn zo trots dat we door hun wijk lopen al is het maar 1,5 km. Dan de Madison Avenue Bridge over en Harlem in. The 5the Avenue op. Vervolgens komen we op het punt waar we vrijdag met de training ook waren, Central park. Ach kom op Lin, nog maar 4 km. Auw kuit, nee niet aan denken, ah jammer, net een fotograaf, ik ga weer verder. Dan einde van central park via 59th richting Columbus Circle. Daar gaat het ineens weer een stuk beter en kan ik nog versnellen. Rechtsaf park weer in, tussen de tribunes door. Bijna, ik ben er bijna, nog een paar honderd meter. Kippenvel, tranen rollen over mijn wangen. De finish, handen omhoog, juichen, ik heb het gehaald. Wat sommigen dachten dat ik nooit zou kunnen, geen lopers figuur! Ha eat your heart out! I DID IT!!!!!!YEAH!!!!!
Ik krijg mijn medaille omgehangen, felicitaties van alle vrijwilligers, van medelopers. Een foto met medaille, eentje voor een speciale wand. Ik krijg die glimlach niet van mijn gezicht, 42,195 km ofwel 26,2 miles genoten. Een aluminium warmte dekentje om en een recovery tas. Drinken, ik heb zo'n dorst. Met de stroom mee. Dat is echt een lange wandeling. Dan krijg je, als je geen bagage naar de finish laat brengen, nog een hele mooie dikke poncho, lekker warm. Nog een heel stuk wandelen op weg naar het hotel. Continu felicitaties.

After the Marathon...
's Avonds nog een after party bij de Valhalla bar. Geprobeerd wat te eten maar dat lukte me niet goed. Na 1 biertje heb ik al genoeg, nog maar wat cola en dan ga ik maar weer terug naar het hotel. Alle appjes, facebook berichten enzo lezen. Ontzettend fijn dat iedereen zo mee heeft geleefd, ze me konden volgen via de app. 
Maandag ochtend naar het paviljoen in Central Park en daar mijn medaille laten graveren, oké ik weet dat het in Nederland goedkoper kan maar hier is het toch specialer. Daarna nog wat finisher kleding gekocht, ja dat kan ik niet overslaan. Ik had om 17 uur een snelle toegang ticket geboekt om one world observatory in te gaan, 102 verdiepingen hoog. Wandelend ben ik via broadway naar little Italy, Chinatown down town, gelopen. Een hele wandeling, maar ik was bang dat als ik zou gaan zitten ik zo stijf zou worden. Onderweg werd ik constant gefeliciteerd  omdat ik mijn medaille om had, zo leuk. Ik was wat te vroeg bij 9/11 Memorial dus daar nog wat rond gelopen. Dat bezorgt me ook nog steeds kippenvel en een brok in mijn keel. Dan met een hele snelle lift naar boven. Er wordt een film gedraaid op de wand van de lift over het ontstaan van the big apple, van Nederlandse weides naar de bruggen en wolkenkrabbers. Het uitzicht boven is overweldigend. Deze zonsondergang had ik niet willen missen en ik kon zo de hele route zien die ik de dag ervoor afgelegd had. Ik was zoooooo trots op mezelf. Toen het eenmaal donker was nog wat foto's gemaakt van de verlichte stad. Met de metro terug naar het hotel en nog even naar Times Square, daar waren al verschillende camera ploegen bezig met de verkiezingen.
Dinsdag, de dag van vertrek voor mij. Ik had nog heel veel op mijn lijstje staan om te doen maar helaas. Zal toch nog een keer terug moeten. Nog wel Central park in geweest, koffie met blueberry muffin als ontbijt genuttigd op een steen in het gras. Daarna nog even gewinkeld, bij Lindy's geluncht met een stuk New York cheesecake. Terug naar het hotel waar we om 13.45 uur met een bus naar het vliegveld gebracht werden.
Dag New York, dank voor de geweldige tijd, voor mijn nieuwe start van mijn nieuwe leven als happy single. Hope to see you soon again!
Rustige vlucht terug gehad. Op Schiphol stonden Nicolle en Ton Rosenberg mij op te wachten met een leuke welcome back ballon. Naar mijn appartement, waar nog een hele hoop dozen op me stonden te wachten en waar nog het een en ander gedaan moet worden! Maar het is mijn nieuwe stek, helemaal van mij! My New live has begun.
Super trots op mijn prestatie. Op mezelf. Ik heb mijn droom uit laten komen. Op naar de volgende!

Dank aan mijn moeder en zus Sandra en haar vriend Rob van Trier.
Dank aan Maud van Dongen voor de cesartherapie die me weer aan het lopen hebben gekregen.
Dank aan Chi Running loopblessurevrij.nl Marion Meesters en Ans Oudejans voor het begeleiden en nog meer wijsheden over mijn loophouding.
Dank aan Marianne Mettler en Rien van Oirschot van Tilburg Road Runners voor de trainingen.
Dank aan mijn vriendinnen en vrienden voor het begeleiden en oppeppen tijdens de moeilijke momenten. 
Dank aan marathonworld voor de goed georganiseerde reis en begeleiding. 

I REALLY DID IT!  Love running!

Groetjes Linda van Groezen


 

Jeugdnieuws

Oudejaarsloop Hilvarenbeek

31 december 2016
Met 20 jeugdige deelnemers waren we paraat bij de Oudejaarsloop in Hilvarenbeek. Jammer dat Madelief ziek was. Beterschap meisje.

Op de foto rechts onze bijna complete groep nog voor de start van de 5 km. Het was koud. De kanjers van de 5 km groep hadden zelf al ingelopen. Met de andere kinderen hadden we afgesproken dat we zouden gaan inlopen als de 5 km groep de tweede ronde inging. Zogezegd zo gedaan.

Na het inlopen werd het alweer snel koud. Onze jonkies kregen natte voeten. Daarom hebben we afgesproken dat de zodra een van onze jeugdleden van de 5 km binnenkwam we de laatste 100 m mee zouden lopen. Als 1e kwam Max de baan op en daarna Tim gevolgd door Jens. We hebben ze allemaal verwelkomd en vergezeld de laatste 100 meter. Ook samen met Niels en Joep hebben we nog meegelopen. Jip kwam binnen voor zijn vader en Casper. Casper bleek een knieblessure opgelopen te hebben. Hij had zich ergens misstapt. Hij kwam met een pijnlijke knie over de finish. Beterschap Casper.

Complimenten allemaal voor jullie prestaties.

Eindelijk kwam de start voor de 1 km. De meeste kinderen hadden koude voeten. Mète nam al snel de koppositie en gaf deze niet meer af. Luuk was de volgende Road Runner. Lieve en Brenna waren onze snelle dames. Mik en Jasper liepen een mooie race. Deze twee heren hadden een mooie sprint. Ook Julian liet nog een keer zien dat hij nog een flinke sprint kon maken naar de finish. Dat zag er indrukwekkend uit Julian. Ook Merlijn en Nova gingen de battle aan. Ik kon niet zien wie eerste was. Op dit moment heb ik de uitslagen nog niet, maar het was close finish.

Het eindresultaat was dat we 3 podium plaatsen hadden. Mète en Lieve gefeliciteerd met jullie 1e en 2e plaats en Brenna, wat een mooie prestatie die 3e plaats voor jou.
 

Alle Road Runners fijne jaarwisseling en voor 2017 een mooi hardloopjaar.
 
Tijdens de jaarlijkse chocoborrel werden onze winnaars van de PR-competitie gehuldigd.
Er waren prijzen voor de 3 snelste pupillen A, B en C en voor de 3 beste lopers die de meeste punten behaalden in de PR-competitie.

Hier volgen de snelle geluksvogels die het podium beklommen:
Pupillen A: Jens van Slooten, Tim Meuwissen en Jip Suijkerbuijk
Pupillen B: Lieve Peter, Michiel Fuite en Jasper van Tilborg
Pupillen C: Julian Peter, Nova van der Schoot en Madelief Suijkerbuijk
Winnaars PR-competitie: Micha Kooistra, Luuk Strooper en Niels van Slooten

Voor alle 38 deelnemers aan de PR-competitie was er een mooi certificaat. De deelnemers die niet aanwezig waren ontvangen het certificaat op de training.
Ook trainster Marion Kindt werd door de voorzitter naar voren geroepen en in de bloemen gezet voor haar vele werk dat zij doet voor onze jeugdleden. De jeugdcommissie, waarvoor zij ook veel werk verzet, is er blij mee dat dit door de club gezien en gewaardeerd wordt!
 
 
 

Maresia Cross

30 november 2016
Op 13 november deden 13 jeugdleden van de Tilburg Road Runners mee aan de Maresia Cross. Dit is de zwaarste cross uit de regio.

Ik heb altijd een grote bewondering voor onze pupillen C, Madelief Nova en Valencio. Vorig jaar was dit de eerste wedstrijd die Madelief liep en ze liep hem net als vorig jaar zonder problemen uit. Voor Nova en Valencio was dit ook hun eerste wedstrijd en ze belanden zomaar op het podium. Nova werd 1e. Ze rende zomaar met 13,85 km per uur over het parcours. Valencio werd 3e. Hij sprintte met 14,06 km per uur over het parcours.

Bij de pupillen A werd Mète van der Schoot 3e. Weer een stukje sneller dan vorig jaar Mète. Ook Jens was net een fractie sneller dan vorig jaar. Het gaat weer de goede kant op Jens. Voor Mik was het ook zijn eerste Maresia Cross.

Als ik zo de uitslagen zie, was deze cross een stukje zwaarder dan die van vorig jaar. De oudere groep, de jeugdleden die deze cross al jaren lopen liepen bijna allemaal iets langzamer dan vorig jaar. Voor Jip Suijkerbuijk was het de eerste keer dat hij 2,3 km liep. Dat was zwaar hè Jip. Daan Steenbergen heeft zijn pr bij de Maresia Cross verbeterd.

Mijn petje af Kanjers.

 

Hoofdsponsor

Tilburg Road Runners in beeld

Opzegging

Het lidmaatschap wordt elk jaar stilzwijgend verlengd. Opzegging dient te gebeuren op uiterlijk 31 december via de knop 'opzeggen' in het beveiligde gedeelte van deze website (login). Indien wordt opgezegd na de genoemde datum, is men voor het gehele volgende kalenderjaar contributie verschuldigd. Ook voor het aanmelden en opzeggen van wedstrijdlicenties gelden de bovengenoemde procedure en opzegtermijn.
informatie Adverteren
Terug naar boven