Nieuwsarchief

Er zijn heel wat berichten in het archief geplaatst. Deze zijn niet meer zo actueel, maar wel leuk om nog eens terug te lezen.

Blader er maar eens door, of zoek op een bepaalde periode. Lees ze.
Filter overzicht

LINDA: Al 7 jaar had ik een droom

05 december 2016 door Linda van Groezen
www.tilburgroadrunners.nl

Ik wilde de marathon lopen,maar alleen die van New York. Drie jaar geleden ging ik trouwen en mijn man werd 50 jaar. Als huwelijksreis gingen we naar New York zodat hij de marathon kon lopen. We gingen met Krooder Reizen. Ik had toen een langdurige knie blessure. Ik heb toen wel "the dash to the finish line" 5km gelopen. Na verschillende therapeuten en zelfs een orthopeed die zei dat ik maar moest gaan fietsen omdat ik geen lopers figuur had bleef de droom : als ik 50 word loop ik ook de New York city marathon.

Het voortraject
Vorig jaar maart (2015) was ik opnieuw begonnen met start to run, na eindelijk een cesartherapeute gevonden te hebben die me geholpen heeft om weer te kunnen hardlopen. In september vorig jaar kon ik de 5km van de Tilburg Ten Miles lopen. Eind september vorig jaar viel mijn sprookjes huwelijk in duigen, hij had een ander. Veel verdriet en weinig zelfvertrouwen. Maar ik kon weer wel hardlopen. Niet super hard maar dat maakte me niet uit. Ik kon lopen en mijn hoofd leeg maken. Ik kreeg leuke vrienden en vriendinnen waar ik samen mee kon lopen, maar vond het soms ook heerlijk om alleen te lopen. De afstanden werden groter. Ik zou in 2016 50 jaar worden dus dan zou mijn droom uit moeten komen. Maar ja was dat nu nog haalbaar? De scheiding had ik aangevraagd, maar ik kon nog wel tijdelijk in het huis blijven wonen. Het lopen hielp me echt. In december ging ik de bruggenloop in Rotterdam doen. Geweldig al die bruggen, de lichten van de "grote"  stad. Ach ja de New York city marathon..... In januari was er bij Runshop Greg van Hest weer een bijeenkomst over de marathon (in het bijzonder de marathon van New York city).  In maart liep ik mijn eerste halve marathon. Dus in 1 jaar van amper kunnen lopen naar een halve marathon. Ik was al super trots op mezelf. Oké het ging niet super snel maar dat was m'n doel ook niet. Het ging mij meer om de afstand te vergroten. Oké nu doorpakken naar de marathon. Het is haalbaar. Financieel? Ja, ik kan kiezen voor een duur bankstel of de ervaring en levenslange herinnering aan DE marathon. Ik kies voor het laatste. Ik ging door met trainen en had weer contact met Krooder, nu marathonworld. Er waren nog plaatsen vrij. Ik besloot om de knoop door te hakken en schreef mezelf in. O my god I'm going to run a marathon.  Er zou verder niemand met mij meegaan. Daarom vond ik het ook wel een fijn idee om met marathonworld te gaan. 

Dus doortrainen, afstanden worden groter, tijden worden langer. Soms fietste er iemand met me mee, soms liep er een vriendin mee, soms één op de fiets en één lopend en halverwege wisselen. Heel af en toe liep ik ook afstanden alleen. Oefenen met gelletje nemen. Tussendoor natuurlijk ook nog gewoon werken, waar het ook heel druk was, op zoek naar nieuwe woonruimte, ruzies door de scheiding, spullen inpakken, verjaardag vieren (je wordt tenslotte maar 1x 50 jaar), appartementen bezichtigen en ééntje kopen, nog meer spullen pakken, verhuizen, zorgen dat de spullen voor New York apart blijven, en doortrainen. Dat alles had wel een kleine blessure tot gevolg. Ik kreeg last van m'n linker kuit. Wat extra rust gehouden de laatste week. Maar ja als je in die week ook nog moet verhuizen valt die rust wel een beetje in het water. 1 November moest ik m'n huis uit zijn want dan wilde m'n ex er weer in en 3 november vertrek naar New York. Hectisch!
 
Vertrek naar New York
Maar daar was de dag van vertrek! Mijn zus met haar vriend brachten mij naar Schiphol. Bij aankomst bleek de vlucht geannuleerd te zijn. Oeps wat nu, bij de balie waren Ad van Hest samen met zijn vrouw en hun zoon Greg met vrouw Femke en hun dochters. Ad regelde de begeleiding voor de reis. We kregen verschillende opties te horen. We zouden in ieder geval later aan komen dan met de originele vlucht, maar ja niets aan te doen. Het werd geregeld. Ik vloog samen met Ad van Hest via Frankfurt naar Newark New York. De rest van familie van Hest kwam later via Frankfurt en de andere reizigers kwamen weer met andere vluchten naar New York. In New York stond Ingrid van den Boomen van marathonworld ons al op te wachten. Op naar het hotel. Ah New York, geweldige stad, skyline. Het voelde goed. Hier zou ik een nieuwe start maken in mijn leven.
Hotel ingecheckt en naar de kamer. 3 jaar geleden zaten we in het Hudson hotel (mooi hotel, kleine kamers) nu zat ik in het Holiday Inn (iets verouderd maar ruimere kamers). Vrijdag ochtend hadden we een training in Central Park. Daar zijn ze al druk bezig, de finish staat al, tribunes worden gebouwd. Je voelt al een gezonde en gezellige spanning. Onder leiding van Greg en Femke van Hest zijn we door het park naar de ingang bij 5tv Avenue gegaan, daar waar de marathon ook het park in komt, van die plek zijn we in eigen tempo de laatste 4 km's van het parcours gaan lopen tot aan de finishline. Aan het einde van de middag zijn we met andere deelnemers naar de Jacob Javits Convention Center gewandeld om onze startnummers te halen. Gigantische hal, nummer halen, shirt halen en daarna de "winkeltjes" langs. Eerst bij Asics, de hoofd sponsor, super gave dingen natuurlijk en daarna bij allerlei andere producten. 's Avonds was er een parade, de officiële opening van het marathon weekeind, met vuurwerk maar we waren helaas iets te laat terug om dat mee te maken. 
Zaterdags rustig aan doen. Er is dan dus voor de fanatiekelingen een 5 km loop met dezelfde finish als de marathon, maar die heb ik nu niet meegelopen. We hadden nog een bike tour s-middags onder leiding van Ad van Hest. We kwamen langs en over een aantal geweldige bruggen waaronder de Brooklyn Bridge (mijn favoriete brug) en langs Battery park. Een fantastische fietstocht! 's Avonds de pasta party, heel gezellig, met alle nationaliteiten bij elkaar. Zo leer je nog wat meelopers kennen. Alles klaar gelegd voor de ochtend en op tijd naar bed. Proberen wat te slapen, maar in ieder geval rusten.

New York City Marathon 2016
Om 5.30 uur vertrekt de bus naar Staten Island, Ford Wadsworth. Zo vroeg omdat de toegangswegen afgesloten worden om 6.45 uur. Door de controle post, naar de verschillende start vakken. Ik moest naar groen. Er staan daar overal kraampjes met van alles te krijgen, bagels, yoghurt, drinken en rijen toiletcabines. Geweldig, de tijd dat je moet wachten voordat je naar de echte startvakken (waves) gaat vliegt voorbij. Ik had geluk, het was schitterend weer, niet super koud alleen iets of wat wind. Ik had oude kleren en schoenen aan, die heb ik voor de start uit gedaan en daar gelaten voor het goede doel. Het symboliseerde voor mij een aantal problemen die ik daar achter liet om aan de start met mijn nieuwe leven te starten.
Het volkslied wordt gezongen. Kanonschot en we gaan. Helaas loopt de groene wave onder langs. De verrazano narrows bridge (3,5 km) heeft 2 verdiepingen, de oranje en blauwe waves lopen boven langs en de groene dus eronder. Het waaide hard, mijn adem werd soms afgesneden, mijn pet waaide bijna van mijn hoofd. Maar wat een ervaring, de skyline van Manhattan, de helikopters. Foto maken en weer doorlopen. Dan kom ik Brooklyn binnen. Het publiek roept je toe, ik hoor continu mijn naam . Een grote lach op mijn gezicht, kippenvel, dit is geweldig. Continu blijf ik mijn naam horen, maakt niet uit of je hard of langzaam gaat.
Na ruim 20 kilometer komt de tweede brug, de Pulaski Bridge. Ineens ligt er een man op de grond. De ambulance is er, maar het ambulancepersoneel kan er op het begin niet door maar er wordt uiteindelijk plek gemaakt. Ik stop. De man beweegt niet. Ik schrik hier erg van, maar ik loop weer verder. Toch heeft deze stop me geraakt. Mijn kuit gaat toch opspelen. Maar het publiek langs de kant blijft roepen. Keep on running! Go go go! Looking good Linda! Oké volhouden. Ik moet af en toe wel wandelen. Regelmatig een gelletje nemen en drinken bij de posten. Toch heeft die stop me geraakt.
We zijn in Queens en lopen naar de Queensboro bridge, het 25 km punt. Schitterend uitzicht op Manhattan. Oef het gaat moeizaam omhoog. Naar beneden als een rollende bal. Nou oké iets langzamer. Op de brug was het stil, daar staat geen publiek. Maar dan kom je eraf, draait naar links, yeah publiek, schreeuwende menigte, geweldig, wat voel je je dan speciaal. Kippenvel. Nog een bocht naar links, onder de brug door, een film ploeg en daarachter staan ze, meet & greet Holland supporters van marathonworld. Zo blij om ze te zien. Hoe het gaat? Pijn in mijn linker kuit, moet regelmatig wandelen. Het is zwaar maar zo ontzettend gaaf. Ik ga weer verder en de First avenue van Manhattan in. Heuveltje op heuveltje af. Ik haal mensen in en word ook weer ingehaald. Maar ik blijf gaan, dat roept het publiek aan de kant me ook toe. Blijf lachen. Dan gaan we de Willis Avenue Bridge over, de Bronx. Super, de mensen zijn zo trots dat we door hun wijk lopen al is het maar 1,5 km. Dan de Madison Avenue Bridge over en Harlem in. The 5the Avenue op. Vervolgens komen we op het punt waar we vrijdag met de training ook waren, Central park. Ach kom op Lin, nog maar 4 km. Auw kuit, nee niet aan denken, ah jammer, net een fotograaf, ik ga weer verder. Dan einde van central park via 59th richting Columbus Circle. Daar gaat het ineens weer een stuk beter en kan ik nog versnellen. Rechtsaf park weer in, tussen de tribunes door. Bijna, ik ben er bijna, nog een paar honderd meter. Kippenvel, tranen rollen over mijn wangen. De finish, handen omhoog, juichen, ik heb het gehaald. Wat sommigen dachten dat ik nooit zou kunnen, geen lopers figuur! Ha eat your heart out! I DID IT!!!!!!YEAH!!!!!
Ik krijg mijn medaille omgehangen, felicitaties van alle vrijwilligers, van medelopers. Een foto met medaille, eentje voor een speciale wand. Ik krijg die glimlach niet van mijn gezicht, 42,195 km ofwel 26,2 miles genoten. Een aluminium warmte dekentje om en een recovery tas. Drinken, ik heb zo'n dorst. Met de stroom mee. Dat is echt een lange wandeling. Dan krijg je, als je geen bagage naar de finish laat brengen, nog een hele mooie dikke poncho, lekker warm. Nog een heel stuk wandelen op weg naar het hotel. Continu felicitaties.

After the Marathon...
's Avonds nog een after party bij de Valhalla bar. Geprobeerd wat te eten maar dat lukte me niet goed. Na 1 biertje heb ik al genoeg, nog maar wat cola en dan ga ik maar weer terug naar het hotel. Alle appjes, facebook berichten enzo lezen. Ontzettend fijn dat iedereen zo mee heeft geleefd, ze me konden volgen via de app. 
Maandag ochtend naar het paviljoen in Central Park en daar mijn medaille laten graveren, oké ik weet dat het in Nederland goedkoper kan maar hier is het toch specialer. Daarna nog wat finisher kleding gekocht, ja dat kan ik niet overslaan. Ik had om 17 uur een snelle toegang ticket geboekt om one world observatory in te gaan, 102 verdiepingen hoog. Wandelend ben ik via broadway naar little Italy, Chinatown down town, gelopen. Een hele wandeling, maar ik was bang dat als ik zou gaan zitten ik zo stijf zou worden. Onderweg werd ik constant gefeliciteerd  omdat ik mijn medaille om had, zo leuk. Ik was wat te vroeg bij 9/11 Memorial dus daar nog wat rond gelopen. Dat bezorgt me ook nog steeds kippenvel en een brok in mijn keel. Dan met een hele snelle lift naar boven. Er wordt een film gedraaid op de wand van de lift over het ontstaan van the big apple, van Nederlandse weides naar de bruggen en wolkenkrabbers. Het uitzicht boven is overweldigend. Deze zonsondergang had ik niet willen missen en ik kon zo de hele route zien die ik de dag ervoor afgelegd had. Ik was zoooooo trots op mezelf. Toen het eenmaal donker was nog wat foto's gemaakt van de verlichte stad. Met de metro terug naar het hotel en nog even naar Times Square, daar waren al verschillende camera ploegen bezig met de verkiezingen.
Dinsdag, de dag van vertrek voor mij. Ik had nog heel veel op mijn lijstje staan om te doen maar helaas. Zal toch nog een keer terug moeten. Nog wel Central park in geweest, koffie met blueberry muffin als ontbijt genuttigd op een steen in het gras. Daarna nog even gewinkeld, bij Lindy's geluncht met een stuk New York cheesecake. Terug naar het hotel waar we om 13.45 uur met een bus naar het vliegveld gebracht werden.
Dag New York, dank voor de geweldige tijd, voor mijn nieuwe start van mijn nieuwe leven als happy single. Hope to see you soon again!
Rustige vlucht terug gehad. Op Schiphol stonden Nicolle en Ton Rosenberg mij op te wachten met een leuke welcome back ballon. Naar mijn appartement, waar nog een hele hoop dozen op me stonden te wachten en waar nog het een en ander gedaan moet worden! Maar het is mijn nieuwe stek, helemaal van mij! My New live has begun.
Super trots op mijn prestatie. Op mezelf. Ik heb mijn droom uit laten komen. Op naar de volgende!

Dank aan mijn moeder en zus Sandra en haar vriend Rob van Trier.
Dank aan Maud van Dongen voor de cesartherapie die me weer aan het lopen hebben gekregen.
Dank aan Chi Running loopblessurevrij.nl Marion Meesters en Ans Oudejans voor het begeleiden en nog meer wijsheden over mijn loophouding.
Dank aan Marianne Mettler en Rien van Oirschot van Tilburg Road Runners voor de trainingen.
Dank aan mijn vriendinnen en vrienden voor het begeleiden en oppeppen tijdens de moeilijke momenten. 
Dank aan marathonworld voor de goed georganiseerde reis en begeleiding. 

I REALLY DID IT!  Love running!

Groetjes Linda van Groezen


 

Plaats een reactie

Reactie op

*
*
Constance goewie 6 december 2016 13:22
Met een woord je bent een bickel

 
www.tilburgroadrunners.nl
Op Hemelvaartsdag, donderdag 30 mei, vervallen alle trainingen.
 
Aan deze Paastraining, die gehouden wordt in de Oude Warande, kunnen alle leden van de Tilburg Roadrunners deelnemen.… Meer >
 
www.tilburgroadrunners.nl
Om 11:11 uur worden de 5 km, 10 km en 15 km weggeschoten, 4 minuten later start de jeugdloop (t/m 13jr.)  om 1.111 meter te… Meer >
 
De kleding uitgifte zal as dinsdag 29 januari plaatsvinden bij de baantraining omdat deze afgelopen dinsdag niet… Meer >
 
www.tilburgroadrunners.nl

Baantraining afgelast!

22 januari 2019
De baantraining van dinsdag 22 januari gaat niet door. Door de sneeuwval kan er niet op de atletiekbaan gelopen worden. Ook is het… Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28-02-2018 Meer >
 
28-02-2018 Meer >
 
28-02-2018 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
10-12-2017 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31-10-2017 Meer >
 
 
 
 
 
04-10-2017 Meer >
 
01-10-2017 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31-07-2017 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30-05-2017 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
01-03-2017 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30-01-2017 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30-11-2016 Meer >
 
30-11-2016 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
08-11-2016 Meer >
 
 
 
 
30-10-2016 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
01-07-2016 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30-03-2016 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
01-03-2016 Meer >
 
 
01-03-2016 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30-10-2015 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25-09-2015 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
01-06-2015 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
28-05-2015 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24-03-2015 Meer >
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
informatie Privacyverklaring Adverteren
Terug naar boven